Karşı Pencereden Bir Mektup

Senden sonra kırmızı artık kırmızı değil. Gökyüzün mavisi o eski mavi değil. Ağaçlar bile yeşile benzemiyor. Senden sonra ikimiz için duyduğumuz arzuyla renkleri araştırdım.

Senden sonra acıyı bile özledim. Aşkımızı ürkek yapan o acıyı. Beklemekten oluruna terk etmekten de şifreli mesajlardan da pişmanım. Körlerle dolu bir dünyada görmemizi istemeyenler bakışlarımızı bizden çaldı. Çünkü bizi görselerdi onların utancı olacaktık.

Onların öfkesi ve acımasızlığı olacaktık.

Beni bağışlamanı isteme cesaretim olmadığı için pişmanım.

Bu yüzden artık o pencereden içeri bile bakamıyorum. İsmini bile bilmediğim zamanlarda seni hep orada görürdüm ve sen daha iyi bir dünya hayal ederdin. Ağaçların ağaç olmasının yasaklanmadığı bir dünya. Ya da gökyüzünün mavi olmasının yasaklanmadığı bir dünya.

Bu dünya daha mı iyi bilmiyorum.

Artık kimse bana ismimle hitap etmiyor. Şimdi herkes bana “Bey” diye hitap ediyor. Bunun daha iyi bir dünya olduğunu nasıl söyleyebilirim? Sen olmadan bunu nasıl söyleyebilirim?

Reklamlar
Bu yazı Uncategorized içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s